زندگی‌نامه شهید؛ مروری بر زندگی شهید «اسدالله کلهرزاده»
شهید «اسدالله کلهرزاده» و در طول خدمت صادقانه اش، دانش آموزان، اولیا و همکارانش را آنچنان شیفته خود کرده بود که همه او را از صمیم قلب دوست داشتند و از او به نیکی نام می‌برند.
شهید اسدالله کلهرزاده روز چهارم اردیبهشت ماه سال ۱۳۳۲ میان خانواده‌ای متدین در روستای «ویسمراد» از توابع شهرستان بیجار به دنیا آمد.
اسدالله تحت تربیت والدین و با دستورات و تعالیم دینی دوران کودکی را سپری کرد و با رسیدن به سن ۶ سالگی برای کسب علم و دانش راهی مدرسه شد و تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش پشت سر گذاشت.
وی برای ادامه تحصیل به شهر بیجار رفت و پس از اخذ دیپلم، وارد دوره نظام وظیفه شد و بعد از طی آن، در سال ۱۳۵۵ به استخدام آموزش و پرورش درآمد.
اسدلله به منظور محرومیت زدای از منطقه روستا‌های دور افتاده را برای خدمت به جامعه انتخاب می‌کرد و در کسوت معلمی با سخت‌ترین شرایط به تعلیم و تربیت دانش آموزان می‌پرداخت.
وی پس از مدتی به تصمیم بزرگان خانواده با دختری عفیف و همکار خود ازدواج کرد و حاصل پیوند وی با همسرش چهار فرزند (۲ دختر و ۲ پسر) است.
پیش از پیروزی انقلاب اسلامی اسدالله در سایه آگاهی‌های سیاسی ـ اجتماعی خود، مردم را از مفاسد و اهداف رژیم پهلوی آگاه می‌کرد و با آغاز حرکت انقلابی مردم در سال ۱۳۵۶ او نیز نقش خود را به عنوان یک معلم مبارز و انقلابی آشکارتر نمود.
پخش اعلامیه‌ها و شرکت در تظاهرات ضد شاهنشاهی، جزیی از فعالیت‌های وی به شمار می‌رود و پس از پیروزی انقلاب اسلامی با رهبری حضرت امام (ره) اسدالله همچنان به خدمت دلسوزانه اش ادامه داد.
وی در سال ۱۳۶۱ به عنوان معلم راهنما انتخاب شد و در طول خدمت صادقانه اش، دانش آموزان، اولیا و همکارانش را آنچنان شیفته خود کرده بود که همه او را از صمیم قلب دوست داشتند و از او به نیکی نام می‌برند.
اسدالله با فراهم کردن لوازم و مایحتاج تحصیلی دانش آموزان بی بضاعت آنان را به ادامه تحصیل تشویق می‌کرد و برای پیشرفت آن‌ها از هیچ کوششی فرو گذار نبود.
وی با آغاز جنگ تحمیلی به عضویت بسیج درآمد و ضمن تشویق و ترغیب دیگران جهت مبارزه با کفر و حضور در جبهه‌های حق علیه باطل، خود نیز در سال ۱۳۶۵ از طریق بسیج آموزش و پرورش به جبهه اعزام شد.
اسدالله در تیپ ۲۹ بیت المقدس سپاه پاسداران، سقای رزمندگان اسلام در خط مقدم جنگ بود و با ماشین تانکری که در اختیار داشت، آب آشامیدنی را برای مصرف همرزمانش حمل می‌کرد.
وی پس از سال‌ها خدمت در خط مقدم جبهه سرانجام، روز بیست و چهارم دی ماه سال ۱۳۶۶ در منطقه خسرو آباد (جبهه فاو) بر اثر اصابت ترکش نیرو‌های بعثی عراق به شهادت رسید و پیکر مطهرش در روز یازدهم بهمن ماه همان سال پس از تشییع در گلزار شهدای بیجار به خاک سپرده شده است.